بحثي‌ تفسيري‌ ، روائي‌ ، فقهي‌ و تاريخي‌ درباره‌ بناء اسلام‌ بر سال‌ و ماه‌ قمري‌ مي‌باشد كه‌ در آن‌ ، تفسير آية‌ «إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِندَ اللَهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي‌ كِتَـابِ اللَهِ» و خطبۀ مشهور رسول‌ خدا در مِني‌ و تفسير آية‌ «نَسي‌ء» مورد بحث‌ قرار گرفته‌ است‌ .بعضي از عناوين اين کتاب عبارت است از: استعمار اصرار بر تغيير تاريخ مسلمين دارد. تبديل ماه و سال قمري به شمسي مشروع نيست. نام ماههاي شمسي مربوط به آيين زردشت است. ماههاي قمري مطابق فطرت انسان است. مبناي ساعت در اسلام بر غروب آفتاب است. ترويج مليّت در برابر اسلام فروختن حقيقت به خيال است. روايات مربوط به نوروز صحيح نيستند.

اين‌ رساله‌ تفسير آية‌ «الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَي‌ النِّسَاء » ميباشد ، و در آن‌ ، درسهائي‌ استدلالي‌ در مورد جهاد و قضاوت‌ و حكومت‌ زن‌ ، بحث‌ در فلسفة‌ حقوق‌ زن‌ و مرد ، معناي‌ تساوي‌ حقوق‌ زن‌ و مرد ، حدود شركت‌ زنان‌ در جهاد ، روايات‌ و اجماع‌ فقهاء در عدم‌ جواز تصدّي‌ مناصب‌ حكومت‌ و قضاوت‌ براي‌ زن‌ و عدم‌ جواز ورود زنان‌ به‌ مجلس‌ شوري‌ بيان‌ شده‌ است‌ .اين‌ مجموعه‌ شامل‌ مطالب‌ تفسيري‌ ، روائي‌ ، فقهي‌ ، علمي‌ ، و اجتماعي‌ بوده‌ و در آن‌، بمناسبت‌ از ولايت‌ فقيه‌ نيز بحث‌ شده‌ است‌ .اين كتاب كه‌ بزبان‌ عربي‌ تأليف‌ شده‌ بود ،نظر به‌ اينكه‌ موضوع‌ آن در نوع‌ خود بديع‌ و مبيِّن‌ اشكالات‌ و توهّمات‌ در باب‌ جهاد و قضاوت‌ و حكومت‌ زن‌ ميباشد ، توسّط‌ چند تن‌ از فضلاء براي‌ استفاده عموم‌ به‌ فارسي‌ ترجمه‌ گرديد‌ .بعضي از عناوين اين کتاب عبارت است از: در نظام طبيعي هستي، حق هيچ موجودي ضايع نشده است. عدالت در رعايت گنجايش و ظرفيت هر موجود است و انتظار يكسان داشتن غلط است. حق اوليه زن خودداري از امور سنگين و پردغدغه است، نه اينكه از انجام آنها محروم شده باشد. بعهده گرفتن حكومت و قضاوت و نمايندگي توسط زنان ظلم به خود و جامعه است.